دبیرخانه شورای عالی ترویج وتوسعه فرهنگ ایثار و شهادت طی یادداشتی عنوان کرد؛ برای تحقق گفتمان ایثار ، همه ایثارگر باشیم

درتفسیرومفهوم بعضی از آیات قرآن کریم و بسیاری از روایات و بخشی از فقه اهل بیت علیهم السلام در خصوص ایثار و رفتارهای ایثارگرانه اگر به درستی بررسی شود مصادیق بسیار زیادی قابل احصاء است.

bty

bty

علاوه براین درتاریخ وادبیات کهن ایرانیان از دیرهنگام تاکنون ، خصوصا دربخش های فرهنگ وادب واشعار  به جای مانده ، مفهوم ایثاروایثارگری فراوان وجود دارد .
سیره عملی حضرات معصومین علیهم السلام که تمام شریف وبابرکت مملو از نگاه ورفتار های عملی ایثارگرانه باهدف رضایت خداوند وخدمت به امت اسلامی وبلکه بشریت است ، یکی از مصادیق ونمونه اعلای آن لیله المبیت است که ابوالائمه علیه السلام جان شریف را نثار رسول خدا می کند وسبب نزول آیه « ومن الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضاه الله»  ویا موضوع اطعام که سبب نزول « سوره هل اتی » است. آنجا که تا سه روز همه طعام خود واهل خانه را به یتیم واسیر ومسکین می دهند
بنابراین ودراین راستا بخش عمده ای از رفتار، آداب، سبک زندگی و عملکردها به صورت فردی، خانوادگی، اجتماعی  انجام می پذیرد که به نوعی ایثار است.
به عنوان نمونه به چند مورد به اختصاراشاره می شود که هر یک به نوعی رفتاروفرهنگ ایثارگرانه است،
یکی از برترین تعالیم دین مبین اسلام احسان ودستگیری از نیازمندان است که درقالب فداکاری ویا رفتارهای ایثارگرانه قابل تعریف و این روز ها از آن به نام جشن عاطفه ها نام می برند ؛ جشنی که در سدد احیای سنت حسنه وفرهنگ انفاق ونیکوکاری است. یعنی اقدامی برگرفته از وظایف شرعی واجتماعی وتاثیرگذار در تربیت نسل های بعدی .فرهنگی که ریشه در باورها وارزش های دینی ما دارد وبه تعبیری بهتر برگرفته از سبک زندگی وسیره عملی ائمه اطهار علیهم السلام است ، تاجایی که بخشی از عمر بارکتشان دراین راه صرف شده است. به واقع می توان گفت جشن عاطفه ها ونحوه داده کمک ها وهدایا توسط فرزندان خورد سال جهت اهداء به همنوعان خود ، آن هم بدون مواجهه حضوری به نوعی ترویج فرهنگ این سنت  حسنه ورفتاری  پسندیده است از نوع ایثارگرانه  که  چه بسا در عین نیاز هرچه داشت تقسیم نموده واجازه نداد از کنار این ضرورت دینی واجتماعی بی تفاوت وغیر مسؤلانه بگذرد .این روحیه وفرهنگ باید احیا وپاسداشت وتجلیل شود
طبق آمارهای اعلام شده تاکنون قریب سه میلیون زن بی سرپرست خانواده در کشور ایران است که با تمام وجود برای اداره زندگی پاک و سالم خود و فرزندان تلاش می کنند وبا مسؤلیت اداره خانواده را به تنهایی به عهده دارند .
آمار اهدای عضو که به طور غالب بدون  مطالبه هر گونه هزینه ای است که تاکنون  بیش از دو میلیون دارنده کارت عضویت در کشور وجود دارد.اگرچه طبق اعلام نظر انجمن ذیربط بیش از۲۵۰۰۰ بیمار واحد شرایط دریافت عضودرکشور است وسالانه از۲۵۰۰تا۴۰۰۰مورد مرگ مغزی است که فقط ۸۰۰ نفرشان به اهدای عضو می رسند ولی این فرهنگ ورویکرد اهداء عضو اقدامی ایثارگرانه ومبارک است، اقدامی که اهداء کننده آن پیام آور حیات است.
اهدای خون نه صرفا بانیت سلامت فرد اهداء کننده، بلکه با هدف تأمین نیاز مردم و خدمت به مردم، اگر چه با هدف سلامت اهداء کننده هم باشد ، باز در خصوص ایجاد رفتارایثارگرانه بی تأثیر نیست.
کار و فعالیت پرسابقه وگسترده خیرین در حوزه های مختلف اعم از مدرسه و مسجد وپل سازی تا خانه سازی برای محرومان و تهیه جهیزیه و هزینه عروسی و مخارج بیمارستان و … که با طیب خاطر وعشق وعلاقه  وامید به رضایت خدای متعال انجام می گیرد، نمونه دیگری از ایثارگری وتوجه به این فرهنگ وتفکراست .
موضوع مهم وارزشمندی مثل بخشش و عفو در حوزه  قضایی در خصوص حق دیه و قصاص و گذشت هایی که بدون دریافت هزینه انجام می شود.
تلاش بی وقفه پدر یا مادر ی برای نگهداری و مراقبت از فرزند معلول و بیمار صعب العلاج و یا ناعلاج با عشق، به نحوی که سالها در کنار هم بدون هیچ گونه مشکلی ویانارضایتی وگلایه ای زندگی می کنند.
صبر، حوصله و مهربانی والدین و یا همسران جانبازانی که سال ها در بدترین شرایط جسمی و روحی زندگی می کنند و پروانه وار گرد وجودشان با عشق و علاقه می گردند و کمترین شکوه و یا نارضایتی و ناسپاسی یا منت گذاری ندارند.
زوجی که با وجود نهایت فقر و نداری و یا ورشکستگی اقتصادی ، زندگی مشترک را رها نکرده و دست به دامان طلاق نشده اند ، اما باهمه مشکلات وسختی ها  (ولی سالم و پاک) برای اداره زندگی و نگهداشت حرمت خانواده وپاسداشت عشقشان به هم وآینده بچه هایشان تلاش می کنند.
تلاش صبورانه، پر زحمت و طاقت فرسای شبانه روزی پرستاران با وجود تعدد بیماران با انواع مریضی ها و مشکلات ناشی از آن، همواره با تحمل همه نارسایی ها و خستگی ها، با لبخند بیمار خود را مراقبت نموده و بدون کمترین اعتراض از آنان حتی بهتر از بعضی بستگان خود ، مراقبت می نمایند تا بهبودی حاصل شود.
   وجود تعداد زیادی از مدیران و کارکنان و کارگران جامعه اسلامی ایران با گمنامی ولی بانهایت پشتکار ودلگرمی ، در خدمتگزاری بی منت، بدون کم فروشی در انجام کار و ارایه خدمات بدون معطل کردن مردم و یا سخت گیری، که با نهایت صداقت و انسانیت و رعایت اخلاق حسنه و انسانی به امر مقدس خدمت کردن  مردم مشغول و از کار پاک وبانشاط خود لذت می برند.
    وجود آتش نشانان و یا محیط بانان پرتلاش در شرایط سخت و خطرناک کاری، که با عشق و علاقه در کمک رسانی به همنوعان نهایت سعی و تلاش خود را به کار می برند.
    تلاش شبانه روزی خبرنگاران در سطوح مختلف جامعه، و در هر حادثه و اتفاق و حتی در میادین مبارزه و درگیری ها و انواع جنجال ها و … با وجود همه سختی ها ونامهربانی وبعضا اهانت هایی از سوی  مخاطبان به حرفه شریف خبرنگاری، نگارش خبر و اطلاع رسانی درست، به موقع، بدون جهت گیری خاص و یا پنهان کاری، و با نیت پاک و آگاهی بخش ، صادقانه مشغول خدمت به مردم هستند.
    و از این جنس است، زحمات طاقت فرسای بخشی از مبلغان و معلمان در سخت ترین شرایط و مکان ها ی سخت ودور دست ، با هدف آگاهی بخشی و اطلاع رسانی با وجود همه موانع و نداری ها وحداقل امکانات، اما رسالت خود را عالمانه و آگاهانه با کمترین هزینه انجام می دهند.
    وجود آحاد مردم جامعه از واقفین گرانقدر برای وقف تمام یا بخشی از اموال خود در زمان حیات برای امور دینی و معنوی و گاه هزینه برای تربیت فرزندان جامعه و یا خدمات عام المنفعه و … که انجام می دهند.
    تلاش جهادگران در روستاها در زمینه های پزشکی، ساخت و ساز، تعلیم، آگاهی بخشی دینی و … که چند مدتی است راه افتاده و خدمات رایگان ارایه می دهند.
    همه این ها و ده ها مورد مشابه دیگر هر یک به نوعی و در رتبه ای از مصادیق ایثار اجتماعی است که به صورت فردی و یا گروهی در حال انجام است.
    کسی که در همه این عرصه ها یا یکی از آنها توفیق حضور داشته باشد به طور قطع تمرین می کند برای ایجاد آمادگی در خود جهت حضور در عرصه مبارزه علیه دشمنان دین و وطن. چنین افرادی امروز در بالاترین رتبه و درجه ایثار قرار دارند، چرا که این ایثار وقت و مال و علم و … نسبت، که ایثار جان است.
    بالاتر از این همه ایثارگری ها، برای شهدای گرانقدر است که دیگر بالاتر از شهادت نیست و لذا فرمود: «فوق کل ذی بربر حتی قتل فی سبیل ا.. فاذا قتل فی سبیل ا.. فلیس فوقه بر»
    اما یک ایثار دیگر هم است که از شهادت بالاتر است، ایثاری که در عاشورا تحقق یافت ، وآن علاوه بر ایثار وقت و علم و مال و جسم و جان، ایثار آبرو است. ایثاری که بعد از عاشورا تا کوفه و شام و مدینه ادامه یافت.
    امروز کشور ما از وجود چنین قهرمانان بزرگ و ارزشمند یعنی افراد آماده میادین مختلف نبرد،  ایثارگران و در رأس آن میدان شهادت کم ندارد. در عرصه ایثار جان هر جای کشور (مثل گلزارهای شهدا) و هر روز آن (مثل مدافعان حرم و …) نمونه ها را مردم می شنوند و می بینند و برای تحقق چنین اندیشه ای ایثار اجتماعی را توسعه می دهند چرا که پله اول ایثار است.
    اما با وجود این همه مصادیق و رویکردها، چرا فرهنگ و روحیه ایثار و ایثارگری وجه غالب گفتمان مردم نیست؟
    چرا رفتار آحاد (مردم) به این سمت و سو به صورت فراگیر گرایش پیدا نمی کنند؟
    چرا ایثارگری جزء دغدغه های اصلی اقشار مختلف ( هر یک به سهم خود و در جای خود) قرار نمی گیرد؟
     اشکال اساسی کجا است؟ چرا؟
شاید بتوان بخشی از علت و یا علل آن را اینگونه برشمرد و گفت به دلیل این که به طور آشکار، رسمی و شفاف ایثار و ایثا رگری   :
۱-    جزء مطالبات عمومی و خصوصاً اصحاب رسانه قرار نگرفت.
۲-    جزء مطالبات و عمل خطباء ، مداحان، مجریان برنامه های رسانه های شنیداری ، دیداری وخبرنگاران نمی باشد.
۳-    جزء مطالبات ، عمل و رفتار مسئولان کمتر قرار می گیرد.
۴-    رمان نویسان، داستان سرایان، فیلم و فیلم نامه نویسان، بازیگران و جامعه ارزشمند هنرمند، تولید کنندگان برنامه های هنری از قبیل: کارتون و انیمیشن و … به این مقوله یا توجه نکرده و یا راحت از کنار آن می گذرند.
۵-    همه این اقدامات اگر به صورت جزئی و یا کامل انجام پذیرد ولی چاشنی آن روح ایثار و ایثارگری و ترویج آن نباشد و ایثار در این گونه مسائل مورد تأئید قرار نگرفته یا کم رنگ شود، در واقع وظیفه خود را انجام نداده ایم.
۶-    روایت مصادیق ایثارگری و رفتارهای ایثارگرانه جزء زندگی قرار نگرفت.
۷-    ایثار و ایثارگری دغدغه اصلی و محوری هر صنف و گروه و هر فرد از آحاد جامعه و مسئولان و … نمی باشد.
۸-    تشکل های صنفی در حوزه : مهندسین، پزشکان، معلمان، کاسبان، مداحان، مجریان، سخنوران، پرستاران، روحانیون و .. یک بخش تا یک روز زندگی را تمرین کار ایثارگرانه نکردند، چه فردی و چه جمعی!؟ مثلاً همه یک روز تصمیم بگیرند کار خیر انجام دهند و هزینه نگیرند و یا این که پیاده و یا با وسائل نقلیه عمومی بروند محل کار و صدها مورد دیگر … .
۹-    از همه بهتر در برنامه های مهم و محوری صدا و سیما مخصوصاً پر مخاطب های آن در سطح ملی و استانی توجه کافی و شایسته به مقوله ایثار بمعنای عام و خاص آن و گفتمان رایج ایثار نشده است و جای آن به جدّ خالی است.
البته ممکن است به صورت فراگیر و در بین همه گروه های مورد اشاره عمل ایثارگرانه باشد ولی به درستی و برای همه تفهیم نمی شود،
حال که متوجه شدیم هریک  از خوانندگان محترم ممکن است  مشمول یکی ویا بخشی از علت و یا علل برشمرده باشد پس پس بیایید عهد ببندیم ، همه با هم ایثارگر شویم و مروج فرهنگ ایثار و ایثارگری باشیم.

bty

bty

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.